Na wiele wieków przed ogłoszeniem dogmatu o Niepokalanym Poczęciu liczni teologowie i pisarze wskazywali na szczególną rolę i szczególne wybranie Maryi spośród wszystkich ludzi. Również przed ogłoszeniem dogmatu święty Eugeniusz de Mazenod założył zgromadzenie zakonne, któremu nadał imię Oblatów Maryi Niepokalanej. W jednym ze swoich listów pisał, zachęcają do wstąpienia w szeregi maryjnego zgromadzenia: „Z gorącym płomieniem i wielkodusznym sercem wstępujcie na drogę, jaka otwiera się przed wami. Przewodniczką i opiekunką niechaj będzie bez zmazy poczęta Dziewica, do której nabożeństwo rozszerzajcie wszędzie”. W związku z duchowym przygotowaniem do uroczystości Niepokalanego Poczęcia Maryi pragniemy zachęcić wszystkich do włączenia się w tę modlitwę w duchu poświęcenia się wraz ze świętym Eugeniuszem de Mazenod’em. Dzień 8 grudnia jest także patronalnym świętem Misjonarzy Oblatów. Rozszerzając nabożeństwo ku czci Niepokalanej Dziewicy, za pośrednictwem naszej strony internetowej polecamy teksty nowenny na kolejne dni (od 29 listopada do 7 grudnia).

 

NOWENNA KU CZCI NIEPOKALANEJ

Duchowe przygotowanie ze św. Eugeniuszem de Mazenod’em

przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP (29.11. – 07.12.)

 

DZIEŃ I
29 Listopada
Ta, w której żyje Chrystus

Wprowadzenie

W seminarium Św. Sulpicjusza w Paryżu, gdzie studiował Eugeniusz de Mazenod, była bardzo rozwinięta duchowość kapłańska, wypracowana przez księdza Olier. Podkreślała ona bardzo mocno, że kapłan, jako alter Chrystus – drugi Chrystus  musi naśladować Chrystusa we wszystkim, a więc również w Jego związku z Maryją. Kapłani odpowiedzialni za formację w seminarium św. Sulpicjusza pragnęli, aby każdy kapłan mógł powiedzieć szczerze o sobie: ,,żyję nie ja, ale żyje we mnie Chrystus” (Gal 2,20). Równocześnie podkreślali, że w Maryi te słowa zrealizowały się najpełniej. Według ducho­wości tego seminarium, być człowiekiem maryjnym znaczyło kontemplować jak Jezus żyje i działa
w Maryi, a równocześnie troszczyć się, aby w nas przebywał tak, jak przebywa w swojej Matce. Najpełniej wyrażają to słowa modlitwy opracowanej przez księdza Olier, a włączonej świadomie do modlitw oblatów przez św. Eugeniusza: ,,O Jezu, żyjący w Maryi, przyjdź i żyj w sługach swoich, duchem świętości swojej, pełnią swej mocy, doskonałością cnót swoich, udziałem tajemnic Twoich...”

Modlitwa: Maryjo Niepokalana, która jesteś zjednoczona z Jezusem Chrystusem tak bardzo, jak nikt inny nie był i nie będzie! Naucz nas patrzeć na świat Jego oczyma kochać Jego sercem.

Litania do NMP Niepokalanej

Imprimatur, Kuria Metropolitalna w Poznaniu, dnia 1.03.1997, l.dz. 1405/97, Bp Zdzisław Fortuniak 

 

Kyrie, elejson, Chryste, elejson. Kyrie, elejson

Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas

Ojcze z nieba, Boże,                          - zmiłuj się nad nami

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo, Niepokalana,             - módl się za nami

Święta Panno nad pannami, Niepokalana,

Święta Panno, Niepokalana w Poczęciu,

Wybranko Boga Ojca, Niepokalana,

Matko Jezusa, Niepokalana,

Oblubienico Ducha Świętego, Niepokalana,

Obrazie Mądrości Bożej, Niepokalana,

Jutrzenko Słońca Sprawiedliwości, Niepokalana,

Córko Dawidowa, Niepokalana,

Ścieżko prowadząca do Chrystusa, Niepokalana,

Pokorna Służebnico Pana, Niepokalana,

Żywa Arko Słowa Wcielonego, Niepokalana,

Dziewico triumfująca nad grzechem, Niepokalana,

Dziewico, któraś starła głowę węża, Niepokalana,

Orędowniczko łask, Niepokalana,

Oblubienico świętego Józefa, Niepokalana,

Gwiazdo świata, Niepokalana,

Przewodniczko Kościoła pielgrzymującego, Niepokalana,

Różo wśród cierni, Niepokalana,

Wzorze wszelkiej doskonałości, Niepokalana,

Wzorze naszej wiary, Niepokalana,

Odblasku Boskiej Miłości, Niepokalana,

Pierwsza wśród odkupionych, Niepokalana,

Matko żyjących, Niepokalana,

Drogowskazie najdoskonalszego posłuszeństwa, Niepokalana,

Domie skromności i czystości, Niepokalana,

Światłości Aniołów, Niepokalana,

Korono Patriarchów, Niepokalana,

Chlubo Proroków, Niepokalana,

Mistrzyni Apostołów, Niepokalana,

Męstwo Męczenników, Niepokalana,

Mocy Wyznawców, Niepokalana,

Czystości Dziewic, Niepokalana,

Pocieszycielko ufających Tobie, Niepokalana,

Uzdrowienie chorych, Niepokalana,

Orędowniczko grzesznych, Niepokalana,

Bramo niebieska, Niepokalana,

Królowo nieba i ziemi, Niepokalana,

Opiekunko Kapłanów, Niepokalana,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,- przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,- wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,- zmiłuj się nad nami. 

Wysławiajmy Niepokalane Poczęcie Panny Maryi.

Chwalmy Chrystusa Pana, który Ją zachował od zmazy pierworodnej.

Módlmy się: Boże, Ty przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Dziewicy przygotowałeś swojemu Synowi godne mieszkanie  +  i na mocy zasług przewidzianej śmierci zachowałeś Ją od wszelkiej zmazy,  *  daj nam za Jej przyczyną dojść do Ciebie bez grzechu. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen

Anafora „Cała piękna jesteś, Maryjo”

Cała piękna jesteś, o Maryjo!

I zmazy pierworodnej nie ma w Tobie.

Tyś chwałą Jeruzalem!

Tyś weselem Izraela,

O Maryjo!

Tyś chlubą ludu naszego.

Tyś orędowniczką grzeszników.

O, Maryjo!

Panno najroztropniejsza!

Matko najdobrotliwsza!

Módl się za nami.

Do Pana naszego Jezusa Chrystusa,

O Maryjo!

Kantyk NMP Wielbi duszo moja Pana…

Modlitwa: Przez Najświętsze Dziewictwo i Niepokalane Poczęcie Twoje, o Najczystsza Panno,
oczyść serce moje i ciało moje. Amen.

Niech będzie pochwalone Najświętsze i Niepokalane Poczęcie
Błogosławionej Panny Maryi. Amen.

DZIEŃ II
Ta, która żyje dla Chrystusa
30 listopada 

Wprowadzenie

Duchowość maryjna św. Eugeniusza de Mazenod’a - tak, jak całe jego życie wewnętrzne - jest naznaczone spotkaniem z Chrystusem ukrzyżowanym. Doświadczając głęboko rzeczywistości zbawczej, św. Eugeniusz widzi w Maryi Matkę Zbawiciela. Widzi w Niej „Tę, która dała nam Jezusa, który jest życiem i zbawieniem świata”, a równocześnie Tę, która „poświęciła całą siebie życiu i posłannictwu Chrystusa”. Św. Eugeniusz podkreśla, że Maryja „pragnie współpracować” w dziele zbawienia. Nazywa Ją „Współodkupicielką rodzaju ludzkiego”. Mówi, że najbardziej lubi Ją kontemplować pod krzyżem, gdy przyjmuje ludzi za swoje dzieci. Można powiedzieć, że krzyż, pod którym stoi z jednej strony Maryja, a z drugiej - w miejscu Jana - Św. Eugeniusz, najdokładniej streszcza duchowość maryjną, jaką chciał On przekazać naszemu Zgromadzeniu. 

Modlitwa: Dzieci są zazwyczaj podobne do swoich matek. Chciałbym jak Ty troszczyć się o Jezusa, wsłuchiwać się w każde Jego słowo i oddać do Jego dyspozycji wszystko czym jestem i co posiadam. Liczę na Twoją pomoc, Maryjo. 

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej

DZIEŃ III
Ta, która otwiera oczy naprawdę
1 grudnia

Wprowadzenie

Pierwsze wewnętrzne doświadczenie maryjne Eugeniusz de Mazenod przeżył wieczorem 15 VIII 1822 r. Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów znajdowało się wówczas w bardzo trudnej sytuacji, a Założyciel był zniechęcony i podłamany. Doświadczenie to znane jest, jako „uśmiech Matki”. Zaważyło ono bardzo głęboko na życiu osobistym Założyciela oraz na życiu Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi niepokalanej.

Św. Eugeniusz wymienia cztery owoce tej łaski wewnętrznej. Mówi, że poznał prawdę o Maryi, o Zgromadzeniu, o sobie samym oraz o swoich przeciwnikach, a to go wyzwoliło. Po pierwsze, On, który od początku swej formacji duchowej uważał Maryję za Matkę, teraz poczuł w pełni czym jest jej macierzyństwo i co znaczy „złożyć w Niej wszelkie nadzieje”. Po wtóre, odkrył na nowo nasze Zgromadzenie „takim, jakie jest w rzeczywistości”. Zobaczył, że jest wspaniałe i „użyteczne dla Kościoła”, mimo trudności, jakie przeżywa z zewnątrz i wewnątrz. To pozwoliło mu patrzeć na trudności nie tylko realistycznie, ale z ufnym spokojem. Następnie, zauważył, że przyczyny trudności nie może szukać tylko w innych i w przemianach historycznych bądź społecznych. Zobaczył jasno potrzebę własnego nawrócenia. Wreszcie zrozumiał, że przeciwnością nie może się poddawać ani nimi zniechęcać, bo przez nie szatan chce zniszczyć w zarodku wielkie dobro i nie dopuści do jego rozkwitu.

Modlitwa: Maryjo! Ty wciąż czuwasz nad nami. Gdy moje serce zacznie wszystko widzieć na czarno, gdy zacznę gubić wewnętrzny pokój i nadzieję - uśmiechnij się do mnie, jak do Eugeniusza de Mazenod’a. Niech w Twoim matczynym uśmiechu poznam Prawdę i niech ta Prawda uczyni mnie wolnym. Nie pozwól mi zapomnieć, że nasze Zgromadzenie jest piękne. Pomóż mi zrozumieć, że przeciwności spotykają każdego, kto chce gorliwie służyć Bogu. Nie dopuść, abym w innych widział tylko zło, a we mnie tylko dobro. I daj czuć memu sercu, że jesteś Matką.

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej

DZIEŃ IV
Ta, która jest pierwszą misjonarką
2 grudnia

Wprowadzenie

Zmiana nazwy z Oblatów Św. Karola na Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej nie była ani przypadkowa, ani drugorzędna. Św. Eugeniusz po prostu odkrył, że Maryja jest najdoskonalszym wzorem takiego życia apostolskiego,
o jakim marzył dla swego Zgromadzenia. Zrozumiał, że aby rzeczywiście odpowiadać na palące potrzeby Kościoła, oblaci muszą „ofiarować” się Niepokalanej tak radykalnie i dogłębnie, że aż do utożsamienia się z Nią. Nasze nabożeństwo do Niepokalanej nie może, więc polegać jedynie na odmawianiu jakiejś modlitwy, ale musi być nieustannym wysiłkiem, aby myśleć, kochać i działać jak Maryja; aby po prostu być Maryją w „dzisiaj” Kościoła i świata.

Modlitwa: Niepokalana! Wszystko moje jest Twoje. Pomóż mi, aby też wszystko Twoje przeniknęło we mnie. Niech ludzie widzą, że jestem Twoim synem. Niech ludzie czują, że moje serce bije w rytm Twojego. Niech Jezus znajduje we mnie swego współpracownika choć trochę tak, jak znalazł w Tobie.

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej

DZIEŃ V
Dobra Matka
3 grudnia

Wprowadzenie

Na cokole figury Matki Bożej ustawionej przez Eugeniusza de Mazenod’a w sanktuarium  Notre-Dame de l’ Osiel, widnieje napis: „Tych, którym dałaś swe imię i serce, miej teraz w swojej opiece”. Św. Eugeniusz wszystko zawierzył Maryi. Ją prosił o pomoc w drobiazgach codziennego życia, z Nią przygotowywał się do sakry biskupiej, Jej zawierzył swoją diecezję i Zgromadzenie. Chciał, aby Ona była zawsze pierwszą patronką oblackich domów zakonnych. Do niej biegł, gdy były problemy z powołaniami i gdy zakładał nowe fundacje. Z nią przeżywał choroby i śmierć współbraci. W jednym ze swoich listów o. Fernand Jetté OMI, były Superior Generalny Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów napisał: „Kiedy się patrzy na Eugeniusza de Mazenod’a, zauważa się, że Maryja była obecna we wszystkich chwilach Jego życia, a szczególnie w godzinach trudniejszych, kiedy np. ludzie opierali się apostolskiej gorliwości, kiedy brakowało powołań, gdy jakiś oblat przechodził kryzys powołania lub był chory, kiedy jakieś dzieło oblackie było w potrzebie. Ojciec de Mazenod nie był teoretykiem kultu maryjnego, lecz człowiekiem głęboko pobożnym i oddanym Maryi. Razem z Nią i w jej towarzystwie przebrnął przez życie jako misjonarz ubogich”.

Modlitwa: Bogu dziękuję i cieszę się ogromnie, że mogę nazywać Cię moją matką i doświadczać w mym życiu Twojej macierzyńskiej miłości. Przychodzę do Ciebie z zaufaniem i miłością. Przychodzę, bo wiem, że mnie kochasz i rozumiesz. Dobrze, że jesteś! Dziękuję. Za wszystko… Bardzo dziękuję!

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej

DZIEŃ VI
Szczerzyć jej kult, to nasze szczególne powołanie
4 grudnia

Wprowadzenie

Św. Eugeniusz de Mazenod podczas misji ludowych urządzał dzień, w którym dzieci składały pod figurą Matki Bożej wiązanki kwiatów, jako znak, że przynoszą Jej swoje serca. Każdą parafię zawierzał Niepokalanej. Bardzo pragnął, aby oblaci opiekowali się sanktuariami maryjnymi, uważając, że jest to „odpowiednia misja”. Równocześnie nie zadawalał się rozbudzonymi emocjami, ale kazał pracować nad dogłębnym nawróceniem pielgrzymów.„Nie zapomnijmy nigdy, że jednym z pierwszych naszych obowiązków jest stać się apostołami Maryi dla wszystkich, wszystkich szczególnie dla ubogich, bo oni bardziej niż ktokolwiek inny potrzebują pełnej miłosierdzia Matki. Byłoby to nieszczęściem dla nas, gdybyśmy w tej czy w innych sprawach, oddalili się od myśli Założyciela. Jesteśmy oblatami Maryi Niepokalanej, dlatego naszym hasłem niech będzie: Wszelkie nasze apostolstwo z Maryją! Wtedy Ten, który możny jest, będzie nadal czynił wielkie rzeczy przez Maryję w nas. Te wielkie rzeczy, których gorliwość ludzka, choćby była największa, nigdy nie zdoła dokonać”.

Modlitwa: Kto nie zna Ciebie, ten nie zrozumie Chrystusa do końca, tak, jak Ciebie nie można zrozumieć bez Niego. Gorąco pragnę, aby wszyscy znali Cię i kochali, a jeszcze goręcej marzę, abyśmy wszyscy, choć trochę, mogli być do Ciebie podobni.

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej

DZIEŃ VII
Tradycja
5 grudnia

Wprowadzenie

Św. Eugeniusz szukał małych znaków, by okazywać miłość do Matki Bożej. Wprowadził pozdrowienie „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja Niepokalana”. Wraz ze zmianą nazwy Zgromadzenia z Misjonarzy św. Karola na Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej, w nagłówkach wszystkich swoich listów zaczął pisać jego łaciński skrót: L.J.C. et M.I. – Laudetur Iesus Christus et Maria Immaculata (Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja Niepokalana). Wymagał, aby wszyscy oblaci w ten sposób rozpoczynali swoje listy. Obok nazwiska sam umieszczał i kazał umieszczać skrót OMI. Wprowadził zwyczaj codziennego odmawiania różańca. Polecił, aby na początku wszystkich spotkań, zaraz po modlitwie Przyjdź Duchy Święty, odmawiano Zdrowaś Maryjo, natomiast Pod Twoją obronę, aby kończyło wszystkie spotkania. Zaproponował, abyśmy na zakończenie modlitwy przed spoczynkiem odmawiali Cała piękna jesteś o Maryjo. Wprowadził po kolacji śpiew Salve Regina i sam umarł przy ostatnich słowach tego śpiewu.

Modlitwa: Szukam słów i gestów, aby powiedzieć Ci o mojej miłości ku Tobie. Lubię przesuwać paciorki różańca i myśleć o Twoim życiu związanym z Jezusem; To tak, jakbym Ciebie trzymał za rękę. Lubię śpiewać dla Ciebie i ku Tobie kierować pierwszą myśl, gdy się budzę. Lubię pozdrawiać Cię słowami Anioła na początku różnych spotkań i „pod Twoją obronę” oddawać wszystko, co odkryję, wymyślę i postanowię. Jak to dobrze, że towarzyszysz mi dyskretnie w każdej chwili.

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej 

DZIEŃ VIII
Odnowić się
6 grudnia

Wprowadzenie

W jednym ze swoich listów o. Fernand Jetté OMI, były Superior Generalny Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów napisał: „Powinniśmy poczynić wysiłki, aby dać Maryi miejsce, do jakiego ma prawo w nas. Miejsce należne Jej w sercu naszego życia i w naszym apostolacie. Nie trzeba się obawiać wyznawania swojej wiary w Maryję tak, jak się ją wyznaje w Jezusa Chrystusa. Ważną jest rzeczą, aby oblaci mówili o Matce Bożej, zapoznawali z Nią i rozbudzali miłość do Niej. Nie można być Oblatem Maryi Niepokalanej bez mówienia o Najświętszej Dziewicy!” O. Leo Deschatelets OMI, były Superior Generalny powiedział kiedyś do oblatów: „W imię wszystkiego, co nam święte, pozostańmy wierni naszym rodzinnym tradycjom maryjnym! W tej sprawie, tak samo, jak w innych, trzeba powiedzieć: Niczego nie zaniedbać, na wszystko się ważyć!” Sam za Eugeniusz de Mazenod wskazał swym duchowym synom, iż „Trzeba  się odnawiać przede wszystkim w nabożeństwie do Najświętszej Dziewicy, abyśmy byli godni być Oblatami Maryi Niepokalanej. Przecież to paszport do Nieba! Jak mogliśmy nie pomyśleć o tym wcześniej? Przyznajcie, że oddać się Jej w specjalny sposób i nosić Jej imię, to zaszczyt dla nas i pociecha. Oblaci Maryi Niepokalanej! Ta nazwa raduje serce i ucho”

Modlitwa: Żyję nieustannie między „już” i „jeszcze nie”. Już Cię kocham i już jestem trochę do Ciebie podobny, ale jeszcze nie tak, jak bym chciał i nie tak, jak potrzeba. Pomóż mi odnowić i pogłębić naszą przyjaźń.

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej 

DZIEŃ IX
Dogmat upragniony przez Założyciela
7 grudnia

Wprowadzenie

Papież Pius IX z wygnania w Gaete wydaje 2 lutego 1849 r. encyklikę Ubi primum, pytając wszystkich biskupów Kościoła Katolickiego, co myślą o ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP. Oto entuzjastyczna odpowiedź Biskupa Marsylii, umieszczona potem na pierwszych stronach pierwszego tomu Pareri:  „Pragnę gorąco, by Wasza Świątobliwość prawdę tę jak najszybciej ogłosił i aby Kościół na całym świecie nauczył tego dogmatu.

Pałam tym gorącym pragnieniem bądź to ze względu na nabożeństwo, jakie od najmłodszych lat żywię dla Najświętszej Maryi Panny, bądź z powodu ojcowskiej miłości, jaką otaczam zgromadzenie kapłanów, które Bożą pomocą przyszło mi założyć, a któremu papież Leon XII nadał tę sławną i niezwykłą nazwę: Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej. Zapewniam, w imieniu Zgromadzenia, że największym szczęściem dla nas będzie doczekanie się tej upragnionej chwili, kiedy Wasza Świątobliwość spełni gorące pragnienie naszych serc. Pomiędzy nieprzeniknionymi ciemnościami naszego wieku pełnego klęsk, pomiędzy burzliwymi nawałnicami, nagle i niespodziewanie zajaśniało światło. Zawsze, bowiem Najświętsza Dziewica osłania Kościół od klęsk. Szczęśliwy, zaprawdę, szczęśliwy ów dzień, kiedy Bóg włożył w serce swego Zastępcy na ziemi myśl oddania najwyższej czci Najświętszej Maryi Pannie. Szczęśliwy i naprawdę święty ten dzień, w którym najwyższy pasterz i nauczyciel wzniósł swe myśli do Niepokalanej Matki. Oby nadeszła wreszcie upragniona godzina, kiedy cały świat będzie wielbił Bogurodzicę!”

Modlitwa: Niech będzie uwielbiony Wszechmocny, Który Cię tak cudownie stworzył. Niech będzie uwielbiony Wszechmocny, Który Cię tak cudownie odkupił. Niech będzie uwielbiony Wszechmocny, Który rozpalił Twoje niepokalane serce tak płomienną miłością.

Litania do NMP Niepokalanej
c.d. jak wyżej

Kontakt do Parafii

Herb Parafia Stowięcino

RZYMSKOKATOLICKA PARAFIA
Św. STANISŁAWA BP i M.
w STOWIĘCINIE

PL 76-220 Główczyce; Stowięcino 17;

Telefony.: +48 59 811 66 69 GSM: +48 606 437 056
Biuro parafialne czynne w soboty między 13:00 a 15:00

Informator parafialny

Zapisz się do parafialnego biuletynu aby otrzymywać wszystkie ważne informacje z Twojej Parafii. Będziesz otrzymywać wszystko co ważne na swoją pocztę.