Wielu zaintrygował występ austriackiego wokalisty Concity Wurst. Wielu reakcją na ten występ był śmiech, gdy oglądali kobietę z brodą. Ja jednak postanowiłem przyjrzeć się treści piosenki przedstawionej przez uczestnika koncertu i przyznaję, że owa treść mnie zmroziła. Przestałem się śmiać. Wykonanie tego utworu z przesłaniem o którym poniżej, może stanowić jakiś ponury manifest.
Przyjrzyjmy się.

Budzę się na gruzach, * spaceruję po szkle. * Dla sąsiadów jesteśmy problemem. * Cóż, ich czas już mija. * Uważnie przyglądam się odbiciu z lustra. * Nie, to nie jestem ja, * ten obcy jest coraz bliżej. * Któż to może być? (tłumaczenie piosenki za tekstowo.pl, by AandT)

   Lustra stanowiły symbol prawdy, jasności i czystego serca ludzkiego, ale też bywały uważane za przedmioty magiczne, dzięki którym można było nawiązać kontakt z innym wymiarem.
   Wierzono, że kiedy ktoś umarł i przed jego duszą otwierała się droga w zaświaty, moc zwierciadeł potęgowała się. Dlatego też na wszelki wypadek odwracano je lub przysłaniano, żeby przypadkiem nie zobaczyć w nich jakiegoś demona, lub by nie być zabranym w zaświaty przez duszę zmarłego.
   Różnego rodzaju czarnoksiężnicy i magowie wykorzystywali jego moc do czynienia czarów, przepowiadania przyszłości i odkrywania tajemnic przeszłości, oraz, co w tym miejscy może być ważne, ewokacji (z łac. evocare - wywołać, wywoływać). W magii i okultyzmie przez ewokację rozumie się przywoływanie lub wywoływanie duchów i demonów.

   Lustro również w literaturze symbolizowało moc szatańską np.:
- "Legenda o czarnoksiężniku Janie Twardowskim" - posłużył się on magicznym lustrem w celu wywołania, w obecności króla Zygmunta Augusta, ducha Barbary Radziwiłłówny.
- "Baśń o Królowej Śniegu"- okruchy stłuczonego zwierciadła, które wymyślił sam diabeł, zapadły w serce Kaya, zmieniając je w kawał lodu.
   Ciekawe, że autor tekstu po drugiej stronie lustra zauważa inną, ‘obcą’ osobę – któż to może być?

Nie wiedziałbyś nic o mnie, * ale dziś, * wylecę z gasnącego światła.

   Wydaje się, że od tego momentu ‘obca' osoba zaczyna się przedstawiać, ukazywać samą siebie i swoje zamiary.
   ‘Wylecę z gasnącego światła’ – inaczej ‘wylecę z mroku’. A któż zamieszkuje ciemności?

I powstanę z popiołów, * niczym feniks i poszukam, * zamiast zemsty * kary za winy. * Zostaliście ostrzeżeni. * I kiedy tylko przemienię się, * i kiedy tylko się odrodzę, * wiedzcie, że powstanę jak feniks. * choć jesteście moim płomieniem.

   Słowa o powstaniu, wyjściu z cienia i mroku przypominają słowa Apokalipsy św. Jana. Kim jest ten, który pragnie wyzwolić się i powstać z otaczającego go mroku?
   Ap 20, 1 – 3 „Potem ujrzałem anioła, zstępującego z nieba, który miał klucz od Czeluści i wielki łańcuch w ręce. I pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wtrącił go do Czeluści, i zamknął, i pieczęć nad nim położył, by już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. A potem ma być na krótki czas uwolniony”.
   Feniks był w wiekach średnich symbolem Chrystusa i Jego odradzającego się Życia. Jednak Zły często posługuje się znakami chrystusowymi nadając im własne znaczenie. Tu może chodzić o jego wyjście z niewoli, w którą dostał się po Zmartwychwstaniu Pana. 
   W tym kontekście przerażające jest stwierdzenie - zostaliście ostrzeżeni - You were warned. Ostrzeżenie to pojawia się w tekście utworu jeszcze dwa razy i wydaje się być ważną informacją.

   Co więcej osoba przemawiająca z za lustra rości sobie prawo do nas, że niby jesteśmy tym samym płomieniem, tym samym pragnieniem i pożądaniem. To jest ten, który „dniem i nocą oskarża [nas] przed Bogiem naszym”. Ap 12, 10

Idź - zajmij się swoimi sprawami * i zachowuj się jak wolny człowiek. * Nikt wcześniej nie był świadkiem * tego, co mi uczyniłeś

   Dość znana jest nam ideologia  satanizmu, czyli walki z Bogiem. Niniejszy tekst wydaje się być jednak manifestem lucyferycznym: Bóg nie jest mi potrzebny, mogę ułożyć sobie życie bez Niego, jestem od Niego WOLNY.
   Szczególny jest tu również anturaż, w którym utwór został osadzony: wokalista, który nie jest ani mężczyzną, ani kobietą, postanowił się uwolnić spod dzieła stworzenia. Stworzony według własnego pomysłu, gardzi i wykrzywia dzieło, które wyszło spod ręki Boga.

Przecież nie wiedziałbyś dziś nic o mnie, * a teraz musisz zobaczyć, * żeby wreszcie uwierzyć. * Wylatuję z gasnącego światła.

   Zły lubi się ukrywać. Jest mu na rękę, że nie wierzymy w niego. Jednak według osoby przemawiającej zza lustra, to może się wkrótce zmienić!

I powstanę z popiołów * Niczym feniks i poszukam * Zamiast zemsty * Kary za winy * Zostaliście ostrzeżeni * I kiedy tylko przemienię się * I kiedy tylko odrodzę się * Wzniosę się ku niebu * I choć zrzuciliście mnie w dół * Polecę, wzniosę się

   I tu kolejne nawiązanie do Apokalipsy. Któż został strącony, aby nie znalazło się dla niego miejsce na wysokościach?
   Ap 12, 7 – 9 „I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię”.
   Czyż teraz nie pragnie, jak to zostało wcześniej cytowane (Ap 20, 3), powstać!

I powstanę z popiołów * Niczym feniks i poszukam * Zamiast zemsty * Kary za Wasze winy * Zostaliście ostrzeżeni * I kiedy tylko przemienię się * I kiedy tylko się odrodzę * Choć jesteście moim płomieniem * Z popiołów powstanę niczym feniks.

Wnioski:

   Według mojej oceny (i nie tylko mojej) powyższy utwór wydaje się być deklaracją samej bestii, która ostrzega, że się odradza i nadchodzi!

   Opisywany występ na tle skrzydeł mitycznego Feniksa mówi sam za siebie, oto powstaje nowy świat, lucyferyczny świat, gdzie człowiek jest sobie bożkiem i nie potrzebuje Boga.

   Zastanawiający jest również sposób dokonania tej proklamacji. Słowa wygłoszone jakby przed całym światem, docierające do wszystkich, dlatego ostrzeżenie pojawiające się w tekście może być tym bardziej przerażające.

Kontakt do Parafii

Herb Parafia Stowięcino

RZYMSKOKATOLICKA PARAFIA
Św. STANISŁAWA BP i M.
w STOWIĘCINIE

PL 76-220 Główczyce; Stowięcino 17;

Telefony.: +48 59 811 66 69 GSM: +48 606 437 056
Biuro parafialne czynne w soboty między 13:00 a 15:00

Informator parafialny

Zapisz się do parafialnego biuletynu aby otrzymywać wszystkie ważne informacje z Twojej Parafii. Będziesz otrzymywać wszystko co ważne na swoją pocztę.